5 Κοινή Βερίκοκο (Prunus armeniaca) Η κοινή βερικοκιά, ή Prunus armeniaca, είναι ένα μεγαλοπρεπές οπωροφόρο δέντρο της οικογένειας Rosaceae, που καλλιεργείται εδώ και χιλιετίες για τους νόστιμους χρυσούς καρπούς της. Πιθανώς προέρχεται από την Κεντρική Ασία, και τώρα έχει εγκλιματιστεί σε πολλές εύκρατες και μεσογειακές περιοχές. Αυτό το ξυλώδες πολυετές μπορεί να φτάσει τα 3 έως 6 μέτρα σε ύψος και παράγει όμορφα λευκά ή ροζ λουλούδια την άνοιξη, ακολουθούμενα από νόστιμα πορτοκαλί βερίκοκα με ζουμερή, γλυκιά σάρκα. Άλλες κοινές ονομασίες: Βερίκοκο, βερίκοκο, αρμενικό βερίκοκο, χρυσό οπωροφόρο δέντρο. Συμβουλές καλλιέργειας: Τύπος φυτού: Πολυετές (οπωροφόρο δέντρο) Ανθεκτικότητα: Καλή (έως -20°C ανάλογα με την ποικιλία) Έκθεση: Ηλιόλουστο, προστατευμένο από κρύους ανέμους Έδαφος: Ελαφρύ, καλά στραγγιζόμενο, ελαφρώς ασβεστούχο Πότισμα: Μέτρια, ειδικά κατά τη διάρκεια ξηρών περιόδων Βλάστηση: Απαιτείται στρωμάτωση: Ναι. Οι σπόροι πρέπει να υποβληθούν σε ψυχρή στρωμάτωση για 2 έως 3 μήνες στο ψυγείο σε υγρή άμμο ή σε εξωτερικούς χώρους φυσικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Χρόνος βλάστησης: 1 έως 3 μήνες μετά τη στρωματοποίηση Σπορά: Την άνοιξη ή το φθινόπωρο μετά τη στρωματοποίηση, απευθείας σε ανοιχτό έδαφος Χρήσεις: Η βερικοκιά καλλιεργείται για τους γλυκούς και αρωματικούς καρπούς της, εξαιρετικούς για μαρμελάδα, αποξηραμένους ή φρέσκους. Έχει επίσης καλλωπιστική αξία με τα πολύ πρώιμα λευκά έως ροζ άνθη της. Πιθανές συσχετίσεις: Ιδανικό φυτό συντροφιάς για λεβάντα, δεντρολίβανο ή θυμάρι που φυτεύονται κατά μήκος των παρυφών, τα οποία προσελκύουν επικονιαστές και περιορίζουν ορισμένες μυκητιακές ασθένειες. Μπορεί επίσης να καλλιεργηθεί με άλλα πυρηνόκαρπα, εξασφαλίζοντας επαρκή χώρο για την ανάπτυξή της. Συμβολισμός: Σε πολλούς πολιτισμούς, η βερικοκιά συμβολίζει την ευγένεια, τη γονιμότητα και το φως. Στην Ασία, συνδέεται με την ποίηση και τη γνώση. στην Ευρώπη, με τη γενναιοδωρία και την επιστροφή της άνοιξης. Δέσμευση στην ποιότητα
Σχόλιο